Page 21 - Athens-Attica_72ppi

This is a SEO version of Athens-Attica_72ppi. Click here to view full version

« Previous Page Table of Contents Next Page »

43

Journey to the Everlasting Destination

Ταξίδι στον αέναο προορισμό

B

y definition the term “archetype” denotes the initial pattern, the model. A column may look like a wooden, stone or metal “stick” which supports a roof. It is dominant in the Egyptian, Persian and Etruscan architecture, where columns of different orders were employed. Also Roman, Byzantine, Medieval and even contemporary architects regard columns with enthusiasm. But what really makes a Greek marble column -in all three orders- the most influential in the aesthetics and evolution of architecture? What makes it an “archetype”?

Let’s take a good look at one column; forget its base -it could be missing anyway- and let’s not focus on the order, whether it is a frugal Dorian, an elegant Ionic or a sophisticated Corinthian; it is still a unique piece of sculpture! Special skills were required to make a

simple column by joining smaller pieces of marble called “vertebrae”. To enhance the effects induced by light and shadow, the number of grooves along the surface should increase from 16 to 20. For the same reason, the grooves’ depth would vary or be deeper either at the lower or the upper region with either rounded or angular edges. The column diameter should decrease from bottom to the top, as it gets closer to heaven. Thus, the sides should look slightly inclined towards the column axis and the overall temple’s shape should look more like a pyramid than a rectangle. There should also be twice as many columns (plus one more) on the longer sides of the building… to name only but a few of the elements one may find while studying the Parthenon and the rest of the monuments in Athens…

Η

έννοια του αρχέτυπου ορίζει το αρχικό πρότυπο, το πρωτότυπο, το υπόδειγμα… Και ο κίονας, η κολόνα, δεν είναι παρά ένας στύλος από ξύλο, πέτρα ή μέταλλο που στηρίζει μια στέγη. Η χρήση του κυριάρχησε στην αρχιτεκτονική όλων των λαών. Αιγύπτιοι, Πέρσες, Ετρούσκοι και πολλοί άλλοι, δημιούργησαν στην αρχαιότητα κίο-νες σε διάφορους ρυθμούς. Τον ίδιο ενθουσιασμό για τον κίονα έδειξε σε κατοπινούς χρό-νους και η ρωμαϊκή, βυζαντινή, μεσαιωνική αλλά και η σύγχρονη αρχιτεκτονική. Γιατί όμως ο μαρμάρινος ελληνικός κίονας στους τρεις τύπους του, επέδρασε περισσότερο όλων στην αισθητική μας, στην ιστορία της αρχιτεκτονικής και θεωρήθηκε «αρχέτυπο»;

Αν κοιτάξουμε έναν κορμό, ενός μόνο κίονα, χωρίς να προσέξουμε καν τη βάση του -που ενίοτε δεν υπήρχε- και χωρίς να εστιάσουμε στο λιτό - δωρικό, κομψό - ιωνικό ή το περίτεχνο - κορινθιακό κιονόκρανο, θα παρατηρήσουμε ότι είμαστε μπροστά σε ένα μονα-δικό γλυπτό.

Για την κατασκευή της απλής αυτής κολόνας, από απλά κομμάτια μάρμαρο, τους λεγό-

μενους «σπονδύλους», χρειαζόταν ιδιαίτερη τέχνη: Προκειμένου π.χ. να τονίζονται τα στοιχεία που δημιουργούν οι φωτοσκιάσεις, άλλαζε τόσο ο αριθμός των ραβδώσεων από 16 σε 20, όσο και το βάθος τους. Οι ραβδώσεις, για τον ίδιο λόγο, άλλοτε κατέληγαν σε γωνίες, άλλοτε είχαν καμπυλότητες, άλλοτε ήταν βαθύτερες στο πάνω μέρος, άλλοτε στο κάτω… Η διάμετρος της κορυφής έπρεπε να είναι μικρότερη της διαμέτρου της βάσης και ο κίονας έπρεπε να λεπταίνει και να «καμπυλώνει» όσο ανεβαίνει προς τον ουρανό. Χαρακτηριστικό του, είναι η ελαφρά κλίση του προς το κέντρο.

Ο ναός δεν έπρεπε να σχηματίζει ένα απλό ορθογώνιο παραλληλόγραμμο, αλλά μια πυραμοειδή διάταξη… Κι ακόμη, για λόγους αισθητικής και οπτικής, η μακρύτερη πλευρά του ναού είχε τους διπλάσιους κίονες συν 1 της στενής πλευράς… Αυτά που σημειώνουμε είναι ελάχιστα απ’ όσα ακόμη πιο θαυμαστά θ’ ανακαλύψει κανείς παρατηρώντας τον Παρ-θενώνα, το Θησείο και άλλους ναούς της Αθήνας, ή ερευνώντας την ιστορία της ελληνικής τέχνης…

Page 21 - Athens-Attica_72ppi

This is a SEO version of Athens-Attica_72ppi. Click here to view full version

« Previous Page Table of Contents Next Page »